อีสุกอีใส (Chickenpox)

  อีสุกอีใส (Chickenpox)

เป็นโรคติดต่อที่เกิดจากเชื้อไวรัสวาริเซลลา (Varicella Virus) ซึ่งมักระบาดในช่วงฤดูหนาวถึงต้นฤดูร้อนโดยเชื้อไวรัส Varicella-zoster ติดต่อได้ง่ายผ่านการหายใจเอาละอองเชื้อหรือสัมผัสตุ่มน้ำใส มักมีไข้ อ่อนเพลีย และมีผื่นคันขึ้นเป็นตุ่มน้ำใสทั่วตัวก่อนตกสะเก็ดใน 5-20 วัน ส่วนใหญ่อาการไม่รุนแรงและหายเองได้ แต่ผู้ใหญ่อาจมีอาการหนักกว่า ป้องกันได้ด้วยวัคซีน

อาการและระยะของโรค

1. ระยะเริ่มแรก (1-2 วันแรก) จะ มีไข้ต่ำๆ (หรือสูงในผู้ใหญ่) ปวดเมื่อยตามตัว เบื่ออาหาร
2. ระยะมีผื่น (3-4 วัน) เริ่มมีผื่นแดงขึ้นตามใบหน้า หน้าอก หลัง และลามไปทั่วร่างกาย
3. ระยะตกสะเก็ด (5-20 วัน): เริ่มมีอาการคันตามตุ่มน้ำและจะค่อยๆ ตกสะเก็ดและหลุดไป

  โรคอีสุกอีใสสามารถติดต่อได้ ผ่านการไอ จาม หายใจรดกันหรือ สัมผัสตุ่มน้ำและ ของใช้ของผู้ป่วย
โดยระยะแพร่เชื้อ สามารถแพร่ได้ ตั้งแต่ 1-2 วันก่อนผื่นขึ้น จนกระทั่งตุ่มสุดท้าย ตกสะเก็ดแห้งสนิท
การป้องกัน วิธีที่มีประสิทธิภาพที่สุดคือ การฉีดวัคซีนป้องกัน โรคอีสุกอีใสซึ่งปัจจุบันแนะนำ ให้ฉีด 2 เข็มเพื่อประสิทธิภาพสูงสุด

กลุ่มเสี่ยงที่ควรระวัง แม้ในเด็กที่มีสุขภาพดีมักจะมีอาการไม่รุนแรงแต่ควรระมัดระวังในกลุ่มต่อไปนี้

• สำหรับผู้ใหญ่ มักมีอาการรุนแรงกว่าเด็ก และมีโอกาสเกิด ภาวะแทรกซ้อนสูงกว่า
• คุณแม่ตั้งครรภ์ อาจส่งผลกระทบต่อ ทารกในครรภ์ได้
• ผู้ที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง ผู้ป่วยโรคเอดส์ หรือผู้ที่ได้รับ ยาเคมีบำบัด อาจมีอาการรุนแรง ถึงขั้นปอดบวมหรือสมองอักเสบ

การดูแลรักษา
1.รักษาตามอาการ เช็ดตัวลดไข้ พักผ่อนให้มาก ดื่มน้ำมากๆ
2.ลดอาการคัน ทายาแก้คันหรือรับประทานยาแก้แพ้
3.ข้อควรระวัง ห้ามแกะเกาตุ่ม เพราะอาจทำให้ติดเชื้อแบคทีเรียและเป็นแผลเป็นได้ ตัดเล็บให้สั้น
4.หากเป็นรุนแรงหรืออยู่ในกลุ่มเสี่ยง (หญิงตั้งครรภ์, ภูมิคุ้มกันต่ำ) ควรพบแพทย์

โรงพยาบาลบางปะกอก 8 รับฟัง ดูแล ด้วยความใส่ใจ